ادما نیمه تاریکی دارن، که بعضی وقتا خودشونم نمی‌دونن چه شکلیه.

حتی شاید بیشتر از نیمه، شاید مثل ماده تاریک که نمی‌دونیم چقدره...

تاریکی وجودم مدام صدام می‌زنه، می‌ترسم از خودم، می ترسم از دنیای بزرگی که پشت تاریکیه مادامی که می‌خوامش!