حرف زدن از مگو ترین جاهای مغز با جان، جز بهترین لحظات زندگیه برام!

حس شوور داشتن ندارم، حس رفاقت دارم!

تمرین حرف زدن با بقیه چیزای جالبی یادم داده، اینکه لزومی نداره حرف‌هات عمق داشته باشه! حتی لزومی نداره زیاد حرفی بزنی.

آدم‌های کم حرف بر دو قسم هستن، یا خیلی پر یا خیلی خالی که می‌ترسه حرف بزنه پوچیش بزنه بیرون و اعتماد بنفسش بشکنه!

مورد دوم بیشتر در آقایون مشاهده گردید!